Vrijwillige hulpverlening       

Als een jongere, ouder of derden (zoals het CLB, Kind en Gezin, een grootouder of buurvrouw…) zelf hulp zoekt, kan hij zich richten tot het Comité voor Bijzondere Jeugdzorg. De consulenten van de sociale dienst onderzoeken dan de hulpvraag en bepalen samen met de cliënt welk traject binnen of buiten de bijzondere jeugdzorg het meest aangewezen is.

Er is altijd toestemming nodig van de jongere en zijn ouders. Als men er niet in slaagt tot een akkoord te komen, kan de bemiddelingscommissie tussenbeide komen. Na de bemiddeling zijn er drie mogelijke pistes:

• Er is een akkoord. Dit akkoord wordt op papier vastgelegd en er worden afspraken gemaakt. De hulpverlening blijft vrijwillig.
• De bemiddelingscommissie geeft de zaak uit handen. De consulent zal de zaak dan niet verder opvolgen.
• Er is geen akkoord, maar de bemiddelingscommissie wil de hulp niet laten stoppen. De bemiddelaar verzoekt het parket dan om een verplichte vorm van hulpverlening op te starten. De jeugdrechter beslist dan of de jongere gedwongen hulpverlening wordt opgelegd.
   

Regelgeving

Decreet van 7 maart 2008 inzake bijzondere jeugdbijstand(B.S. 15.IV.2008).(PDF-formaat 136 kB)
Ben je op zoek naar meer informatie surf naar http://www.juriwel.be/

Besluit van de Vlaamse Regering van 24 oktober 2008 tot uitvoering van het decreet van 7 maart 2008 inzake bijzondere jeugdbijstand en het kaderdecreet Bestuurlijk Beleid van 18 juli 2003.(PDF-formaat 199 kB)
Ben je op zoek naar meer informatie surf naar http://www.juriwel.be

Brochures

• Jij en het comité voor bijzondere jeugdzorg (pdf-formaat 2,7mB)
• JIJ en de bemiddelingscommissie (pdf-formaat 185kB)

 

• >Terug naar boven